صلى اللَّه عليه و آله و سلم متصف به وصف امامت و ولايت باشد و تصرف كلى آن جناب متأخر گردد ، چه جاى استعجاب است ؟ و خود محمد بن يوسف صالحى تصريح كرده كه اگر كسى را والى ولايتى گردانند و امر كنند او را كه تصرف در آن به زمان مستقبل كند در اين صورت حكم ولايت براى او از وقت والى كردنش ثابت خواهد شد ، گو تصرف او متأخر باشد تا زمان مجىء آن وقت كه در آن مأمور به تصرف شده ، پس همچنين تأخر تصرف كلى جناب امير المؤمنين عليه السّلام از حيات جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله مستلزم عدم حصول حكم ولايت و امامت براى آن جناب در حالت حيات آن سرور صلى اللَّه عليه و آله ، و موجب امتناع و اجتماع نبوت جناب خاتم النبيين و امامت حضرت امير المؤمنين نمىگردد . فتدبر و تشكر . [ جواب شبهات دهلوى به نحو مبسوط ] قوله : [ بلكه سوق كلام براى تسويهء ولايتين است في جميع الاوقات و من جميع الوجوه ، چنانچه پر ظاهر است ] [ 1 ] . اقول : هر چند سوق اين كلام براى ابطال حق است ، ليكن بعد اندك تأمل ظاهر است كه آن هم براى اثبات مطلوب اهل حق كافى است ، زيرا كه هر گاه دوستى جناب امير المؤمنين عليه السّلام من جميع الوجوه برابر دوستى جناب رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله باشد ، افضليت آن جناب بلا ارتياب ظاهر گرديد ، كه براى ديگرى اين مرتبه حاصل نيست . و نيز ظاهر است كه محبت جناب رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله محبت مطلقه بود كه هميشه در همه حالات بهمهء جهات ثابت بود ، و چنين محبت جز براى معصوم براى ديگرى متحقق نمىتواند شد ، و هر گاه وجوب محبت مطلقهء جناب امير المؤمنين عليه السّلام ثابت شد ، عصمت آن جناب ثابت گرديد

--> [ 1 ] تحفه اثنا عشريه : 330